Hannah Yeoh, Should Glasgow City Council Have A Religion?

25 09 2017

Advertisements




Ateisme Mencabar Kedaulatan Negara

15 08 2017

Sejak beberapa hari yang lalu, beberapa portal berita pro-pembangkang giat menyiarkan laporan yang bersifat tidak benar dan prujudis tentang isu golongan ateis yang asalnya beragama Islam di Malaysia ekoran pendedahan tentang kumpulan Atheist Republic.

Free Malaysia Today (FMT) melaporkan seorang ahli akademik Amerika Syarikat yang berpangkalan di Washington, Prof. Zachary Abuza mengkritik reaksi kerajaan Malaysia terhadap kumpulan ini.

Menurut FMT, Abuza berkata Malaysia bukan lagi sebuah negara yang mengamalkan kesederhanaan seperti sebelum ini.

Ini adalah satu fitnah jahat kerana fahaman ateisme adalah bercanggah dengan undang-undang tertinggi Negara; lebih-lebih lagi untuk bekas umat Islam.

Jelaslah, terdapat usaha terancang untuk menghalalkan ateisme dan murtad.

Menggunakan hujah liberal dari kumpulan yang sememangnya tidak faham atau ‘yang sengaja buat-buat tidak faham’, porta-porta berita pro-pembangkang dilihat cuba menimbulkan persepsi perundangan yang salah dan bertentangan dengan Perlembagaan Persekutuan untuk menjustifikasikan desakan mereka supaya orang Islam bebas berfahaman ateis.

FMT juga melaporkan kata-kata Prof. Datuk Dr. Shad Saleem Faruqi bahawa Perlembagaan Persekutuan tidak menyebut mengenai murtad dan “ia tidak mengharamkan murtad dan tidak membenarkannya”, yang memberi persepsi seolah-olah murtad tidak bercanggah dengan Perlembagaan Persekutuan maka tidak boleh ada peruntukan undang-undang yang sah untuk mengawal gejala songsang ini.

Perkara 3(1) Perlembagaan Persekutuan menyatakan:

“Islam ialah agama bagi Persekutuan; tetapi agama-agama lain boleh diamalkan dengan aman dan damai di mana-mana Bahagian Persekutuan.”

Ini membuktikan bahawa asas kenegaraan kita ialah Islam sebagai agama bagi negara ini tetapi agama-agama lain boleh diamalkan selagi amalan mereka tidak menjejas kesucian Islam dan tidak menimbulkan apa-apa ancaman atau apa-apa kemungkinan ancaman dan kemungkinan yang boleh menjadi ancaman terhadap agama Islam. 

Perkara ini telah ditegaskan oleh Tan Sri Apandi Ali  yang ketika itu Hakim Mahkamah Persekutuan, di dalam kes Mahkamah Rayuan Titular Roman Catholic Archbishop of Kuala Lumpur v Kementerian Dalam Negeri & Kerajaan Malaysia:

[33] In short, Article 3(1) was a by-product of the social contract entered into by our founding fathers who collectively produced the Federal Constitution, which is recognized as the Supreme Law of the country. It is my judgment that the purpose and intention of the insertion of the words: “in peace and harmony” in Article 3(1) is to protect the sanctity of Islam as the religion of the country and also to insulate against any threat faced or any possible and probable threat to the religion of Islam.

Perkara 11(4) Perlembagaan Persekutuan menegaskan:

Undang-undang Negeri dan berkenaan dengan Wilayah-Wilayah Persekutuan Kuala Lumpur, Labuan dan Putrajaya, undang-undang persekutuan boleh mengawal atau menyekat pengembangan apa-apa doktrin atau kepercayaan agama di kalangan orang yang menganuti agama Islam.

Ini bermakna Perlembagaan Persekutuan membenarkan undang-undang Negeri dan Persekutuan digubal untuk menyekat penyebaran perkara yang boleh memurtadkan umat Islam termasuk penyebaran fahaman ateis.

Di dalam penghakiman kes Mahkamah Persekutuan ZI Publications Sdn Bhd dan lain-lain v Kerajaan Negeri Selangor, Presiden Mahkamah Rayuan ketika itu, Tan Sri Md Raus Sharif menegaskan:

Federal Constitution allows the Legislature of a State to legislate and enact offences against the precepts of Islam. 

Malah “Kebebasan bercakap, berhimpun dan berpersatuan” di dalam Perkara 10(1) adalah tertakluk kepada Fasal (2), (3) dan (4), dimana:

(2) Parlimen boleh melalui undang-undang mengenakan—(a) ke atas hak yang diberikan oleh perenggan (a) Fasal (1), apa-apa sekatan yang didapatinya perlu atau suai manfaatdemi kepentingan keselamatan Persekutuan atau manamana bahagiannya, hubungan baik dengan negara-negaralain, ketenteraman awam atau prinsip moral dan sekatan sekatan yang bertujuan untuk melindungi keistimewaan Parlimen atau mana-mana Dewan Undangan atau untuk membuat peruntukan menentang penghinaan

(c) ke atas hak yang diberikan oleh perenggan (c) Fasal (1), apa-apa sekatan yang didapatinya perlu atau suai manfaat demi kepentingan keselamatan Persekutuan atau mana-mana bahagiannya, ketenteraman awam atau prinsip moral.

Hujah ni diperkuatkan lagi oleh Perkara 37 yang mewajibkan Yang Di-Pertuan Agong untuk bersumpah di atas nama Allah S.W.T. untuk memelihara pada setiap masa agama Islam, seperti apa yang tertulis di dalam Jadual Keempat Perlembagaan Persekutuan, sebelum memulakan tugas Baginda sebagai Yang Di-Pertuan Agong.

Maka, negara mempunyai ‘constitutional duty’ untuk memelihara dan menjaga kesucian agama Islam daripada apa-apa ancaman, kemungkinan ancaman dan apa-apa yang akan memungkinkan berlakunya ancaman terhadap agama Islam, termasuk ancaman pemurtadan termasuk fahaman ateisme.

Malah, menurut Ketua Pegawai Eksekutif IKSIM yang merupakan seorang pakar Perlembagaan, Dato’ Prof. Mahamad Naser Disa, golongan ateis tidak mempunyai hak Perlembagaan (constitutional rights) di negara ini kerana Perlembagaan negara hanya mengiktiraf hak rakyat yang beragama seperti tertulis di dalam Perkara 3 dan 11 dan Prinsip pertama Rukun Negara iaitu “Percaya Kepada Tuhan”.

Huraian prinsip pertama Rukun Negara kepada kedaulatan negara amat terang dan jelas:

Bangsa dan Negara ini telah diwujudkan atas kepercayaan yang kukuh kepada Tuhan. Sesungguhnya dengan nama Tuhanlah, Bangsa dan Negara ini diwujudkan sebagai sebuah Bangsa dan Negara yang berdaulat. – Jabatan Perpaduan Dan Integrasi Negara (Jabatan Perdana Menteri) 

Namun terdapat pendapat songsang dan salah yang menafsirkan hak beragama seperti yang di jelaskan di dalam Perkara 11(1) Perlembagaan Persekutuan sebagai termasuk hak untuk tidak beragama dan kepercayaan kepada Tuhan juga merangkumi tidak percaya kepada Tuhan.

Tafsiran songsang itu tidak benar kerana asas pengertian sesuatu undang-undang itu mestilah, pada mulanya, dicari dalam bahasa undang-undang itu ditulis, dan jika bahasanya terang dan jelas, maka kewajiban tafsiran tidak timbul dan fungsi tunggal mahkamah adalah untuk menguatkuasakannya mengikut istilahnya.

The 1917 American case of Caminetti v. United States had held that “it is elementary that the meaning of a statute must, in the first instance, be sought in the language in which the act is framed, and if that is plain… the sole function of the courts is to enforce it according to its terms.” And if a statute’s language is plain and clear, the court further warned that “the duty of interpretation does not arise, and the rules which are to aid doubtful meanings need no discussion,”

Jelasnya tafsiran undang-undang tidak boleh dibuat dengan sesuka hati, apalagi dengan menambah perkataan yang tidak ada tertulis di dalam undang-undang itu, dalam hal ini, di dalam Perlembagaan Persekutuan.

Inilah nilai dan fahaman songsang golongan liberal yang mahu merosakkan tatasusila dan tamadun rakyat Malaysia untuk membebaskan diri daripada undang-undang agama yang akhirnya mennghakis sifat ketamadunan masyarakat kita.

Menurut seorang lagi pakar Perlembagaan Prof. Dr. Shamrahayu Abd. Aziz, hak asasi hanya boleh menjadi hak apabila ianya tidak melanggar undang-undang, maka mereka yang berfahaman ateis tiada hak dan tidak boleh menuntut hak mereka kerana Perlembagaan Persekutuan hanya mengiktiraf rakyat yang beragama.

Sesungguhnya dengan nama Tuhanlah, Bangsa dan Negara ini diwujudkan sebagai sebuah Bangsa dan Negara yang berdaulat, maka jelaslah fahaman ateisme yang tidak percaya kewujudan Tuhan mencabar dan menjejaskan kedaulatan negara.





Tun M, Tolong Jawab Soalan Saya Yang Tun Gagal Jawab Dalam Surat Tun

12 08 2017

“Nothing to Hide 2.0” forum, which is organised by Parti Pribumi Bersatu Malaysia (PPBM) and to be held on Aug 13, 2017 is supposed to be the platform where the party promises to answer all the questions asked by its audience.

Anyhow, funnily Free Malaysia Today (FMT) reported that, “Mahathir said the platform would be a good place for Najib to address the allegations against him once and for all”.

In my opinion, in contrary to what was said by Tun M as reported by FMT, PPBM should not waste its time and money on PM Najib, but should make full use of the opportunity to clear out issues that are bothering some of their supporters and the general public, especially about the vision and mission, as well as the direction of the party in the future.

I have an important question that Tun M had failed to answer in the letter that was sent to me by Tun M as to answer an important question regarding PPBM’s agreement with DAP, PKR, PAN that I wrote in my blog post on the 10th of January, 2017.

(Please read: Perjanjian DAP, PKR, PAN, PPBM Untuk Meminda Perkara 3(1)?)

In the agreement which was named, Perjanjian Kerjasama Pakatan Harapan – PPBM, the four parties agreed on several main issues including to uphold the Federal Constitution.

In the post, I asked why did the parties involved added the word “bebas” to the Article 3(1) which will definitely undermine the position of Islam as the religion of the Federation and distort the interpretation of the Article 3(1)?

To my surprise, on January 12, 2017, I received a letter from Tun M himself to answer the question I had asked in my post.

The letter was sent by the Office of Datuk Badariah Arshad, Director of  Operations, Perdana Leadership Foundation (Yayasan Kepimpinan Perdana) to my father via e-mail, to be forwarded to me.

Please click here for: “Surat Balas Tun M Tidak Menjawab Persoalan”

Unfortunately, not only Tun M’s explanation failed to answer my question, but it made the matter even more confusing.

In contrary to what was written by Tun, the Article 3(1) is the Article that confers Islam as the religion of the Federation and it’s position over other religions in Malaysia and not about the rights to convert to other religions as what Tun tried to explain in his letter.

The letter that was sent to me by Tun Dr. Mahathir.

So, if I will be able to attend the program, I really want to ask Tun M the above question as the issue is crucial for it touches on the supreme law of our Nation and hopefully this time Tun M will be able to answer my question because he has Nothing to Hide.





Kebaikan Pindaan Akta 164

11 08 2017





Apabila Buku Teks Undang-Undang Tidak Berperlembagaan

8 08 2017

For my 14th birthday this year, my eldest sister gave me a law textbook entitled “A First Look at the Malaysian Legal System”, written by Wan Arfah Hamzah and published by Oxford Fajar.

I was very excited to receive a book on the subject that is close to my heart, and so I began reading the book.

As I reached the fourth paragraph of page four, I noticed something peculiar:

“The federation is a secular state (see below, pp 162-3). It is not an Islamic state (an indispensable feature of which is the supremacy of the Syariah or Islamic law). In Malaysia the supreme law is the Federal Constitution (Article 4), not the Syariah or the Islamic law. Far from being the supreme law, Islamic law is not even the basic of the law of the land, ie the law of the general application. The basic law of Malaysia is the common law—the principles of which have their origins in England”

~Page 4 – A First Look at the Malaysian Legal System

It is very alarming that a law text book can make such a dreadful mistake in defining the core principal of our country.

The point is, does the Federal Constitution which is the supreme law of the Federation, ever define Malaysia as a secular country?

To understand more about secular countries, please click here for: Malaysia Bukan Sekular

In “The Principles of Secularism”, the author and creator of the term ‘secularism’ George Jacob Holyoake defines secularism as separating government and religion; while Merriam-Webster defines secularism as “the belief that religion should not play a role in government, education, or other public parts of society”.

In reference to the ideology of our country, the Article 3(1) of the Federal Constitution states that:

Islam is the religion of the Federation; but other religions maybe practised in peace and harmony in any part of the Federation.

In actual fact, without doubt, the Article 3(1) automatically denies any claim that says Malaysia is a secular state; for a country cannot be a secular state when it has a specific state religion, in this case Islam which makes Malaysia an Islamic state.

Anybody who reads the Federal Constitution, will find out that the word “secular” has never been mentioned in the Federal Constitution but Islam is mentioned again and again through out the Constitution, proving the importance of Islam as the basic structures of the Constitution.

The Federal Constitution must be read as a whole and no provision can be considered in isolation, as stated by then President of the Court of Appeal Tan Sri Md Raus Sharif  in the Federal Court case of ZI Publications Sdn Bhd and Another v Kerajaan Negeri Selangor:

It is an established principle of constitutional construction that no one provision of the Federal Constitution can be considered in isolation. That particular provision must be brought into view with all the other provisions bearing upon that particular subject. This Court in Danaharta Urus Sdn Bhd v Kekatong Sdn Bhd & Anor [2004] 2 MLJ 257, applied the principle of considering the Constitution as a whole in determining the true meaning of a particular provision. This Court held:-

“A study of two or more provisions of a Constitution together in order to arrive at the true meaning of each of them is an established rule of constitutional construction. In this regard it is pertinent to refer to Bindra’s Interpretaion of Statue 7th Ed which says at page 947-948″

It is absurd to conclude that Malaysia is a secular country because of “the supreme law is the Federal Constitution (Article 4), not the Syariah or the Islamic law” for the Article 4 in no way dispute the constitutionality of the Article 3(1); and the fact that Malaysia has both the civil and the Syariah Court systems proves that Malaysia is not a secular country.

The fact is, it is the Article 4 that intensify the fact that Malaysia is an Islamic country because Islam as the religion of the Federation is placed in the Article 3(1) which is in a higher order of precedence of the Articles than the Article 4.

Therefore it gives Islam a higher position than the supreme law itself, meaning the supreme law of the land must be read and interpreted subjected to Islam as the religion of the Federation as mentioned by the then Federal Court Judge, Tan Sri Apandi Ali in the Court of Appeal judgement of Titular Roman Catholic Archbishop of Kuala Lumpur v. Kementrian Dalam Negeri & Kerajaan Malaysia, also known as the Kalimah Allah case:

The Article places the religion of Islam at par with the other basic structures of the Constitution, as it is the 3 rd in the order of precedence of the Articles that were within the confines of Part I of the Constitution

In answering the argument regarding the intention of the Reid Commission, first we have to understand that it is the Royal Rulers and not the Reid Commission who are the real stake holders of our country.

The Reid Commission was only given the responsibilities to draft the Federal Constitution but it is the Malay Royal Rulers who had the rights to make the final say on the matter as well as to give the endorsements for the words to be written in the Federal Constitution.

It is vital to note that both the Reid Commission and the Cobbold Commission are neither law makers nor the state holders of our country, hence their words and intentions are not laws, therefore their intentions cannot change the words written in the supreme law of our Nation.

As for claiming that Che’ Omar bin Che’ Soh v. Public Prosecutor defines Malaysia as a secular country, this is a very lame argument with no valid fact to justify the claim.

In the Supreme Court decision of Che Omar Che Soh v Public Prosecutor (1988) 2 MLJ 55, the Judge, Tun Salleh Abbas only said that Malaysia follows the secular laws from the British, and did not say that Malaysia is a secular state; so how could this case be used to prove something that was not even stated in the judgement?

Furthermore, this is an old case which is no longer a good law.

We must look at the judgments of other more important and prominent later court cases including the Court of Appeal case of Meor Atiqulrahman bin Ishak & Ors v Fatimah Binti Sihi & Ors, High Court case of Lina Joy v Majlis Agama Islam Wilayah Persekutuan, Federal and Court of Appeal case of Titular Roman Catholic Archbishop of Kuala Lumpur v Kementerian Dalam Negeri & Kerajaan Malaysia, Federal Court case of ZI Publications Sdn Bhd and Another v Kerajaan Negeri Selangor and a lot more that clearly prove that Malaysia is an Islamic country.

In fact, the fact that it is the government’s constitutional duty to protect the sanctity of Islam also denies that Malaysia is a secular country.

This is proven by the Court of Appeal judgement of Titular Roman Catholic Archbishop of Kuala Lumpur v. Kerajaan Malaysia & Menteri Dalam Negeri, when YA Dato’ Abdul Aziz Rahim said:

I would add however that the position of Islam as the religion of the Federation, to my mind imposes certain obligation on the power that be to promote and defend Islam as well to protect its sanctity. In one article written by Muhammad Imam, entitled Freedom of Religion under Federal Constitution of Malaysia – A Reappraisal [1994] 2 CLJ lvii (June) referred to by the learned counsel for the 8th appellant it was said that: “Article 3 is not a mere declaration. But it imposes positive obligation on the Federation to protect, defend, promote Islam and to give effect by appropriate state action, to the injunction of Islam and able to facilitate and encourage people to hold their life according to the Islamic injunction spiritual and daily life.”

In a secular state, not only the government has no constitutional duty to protect the sanctity of a particular religion, but it is wrong for the government to do so.

Apart from Article 3(1), the Articles 11(4), 12(2), 37, 121(1A) and a lot more further prove that Malaysia is and was meant to be an Islamic state and not a secular state; unless the book tries to redefine ‘secularism’ or implying that the Articles 3(1), 1(4), 12(2), 37, 121(1A) and others related to Islam are unconstitutional.

Such severe mistake in the law textbook regarding the ideology of our country that contradicts the Federal Constitution should not have happened because all Malaysian must respect and uphold the Federal Constitution of Malaysia and making such a mistake regarding the core principle of our country is really uncalled for.

We surely do not need constitutionally illiterate lawyers!

Related Posts:

 





Eric Paulsen Loses Defamation Suit Against Hafiz Nordin

18 07 2017

Eric Paulsen looking devastated after losing the case.

Lawyers For Liberty Executive Director, Eric Paulsen lost a defamation case against the Chairman of Jaringan Muslimin Pulau Pinang (JMPP), Ustaz Hafiz Nordin at the High Court in Kuala Lumpur today.

High Court Judge the Honourable Dato’ Mohd Zaki bin Abdul Wahab ruled the Plaintiff, Eric Paulsen failed to prove the Defendant (Ustaz Hafiz Nordin) was defamatory against him ordered Eric Paulsen to pay costs in the amount of RM20,000 to Ustaz Hafiz Nordin.

Eric Paulsen filed a suit against Ustaz Hafiz based on the article published by Portal Islam dan Melayu on the 9th of February, 2015 entitled “Jangan biar Eric Paulsen bebas tanpa perbicaraan” where Ustaz Hafiz was reported as saying:

Apa yang penting kita buktikan bahawa Eric yang didukung oleh Amerika Syarikat dan Kesatuan Eropah sebagai seorang fraud yang ‘cari makan’ dengan menipu, memfitnah itu telah menghasut masyarakat membenci Islam dengan tweet-tweetnya yang tidak bertanggungjawab.”

The portal interviewed Ustaz Hafiz regarding Eric Paulsen’s tweet on the 9th of January, 2015:

Below are some photos taken at the Kuala Lumpur Courts Complex earlier today,

Please click the photos for larger images:

 





Menjawab “Jika Islam Boleh, Kenapa Kristian Tidak Boleh”

17 07 2017

Saya terkedu membaca sebuah artikel di portal berita Menara.my yang bertajuk, “Jika Islam Boleh, Kenapa Kistian Tidak Boleh – Pensyarah Universiti” di  mana “seorang pensyarah universiti tempatan pada Sabtu lalu mempersoalkan jika orang Islam boleh berdakwah kepada orang-orang Kristian, kenapakah orang Kristian tidak boleh berbuat perkara yang sama?”

Menurut Menara.my, persoalan tersebut telah diutarakan oleh Helen Ting yang merupakan  salah seorang felo utama di Institut Kajian Malaysia dan Antarabangsa (IKMAS), Universiti Kebangsaan Malaysia pada satu sesi soal jawab pada forum yang bertajuk “Deceitful? Distracting? Or Dedicated? Evangelicals and Current Controversies in Malaysia” anjuran Kairos Dialogue Network.

“If you think that it is okay to propagate your faith among Christians then, why is it that it is so wrong for Christians to do like that?”

~Helen Ting (Dipetik daripada Menara.my)

Orang bukan Islam dilarang berdakyah kepada orang Islam berdasarkan Perkara 11(4) Perlembagaan Persekutuan; Ting hanya membuatkan dirinya dilihat tidak cerdik apabila buat-buat tidak tahu atau memang tidak tahu tentang perkara asas ini.

Halangan ini diperkukuhkan lagi oleh Seksyen 298A Akta Kanun Keseksaan yang melarang perkara yang boleh menyebabkan perpecahan di antara kaum dan agama.

Perkara 11(4) Perlembagaan Persekutuan menegaskan:

Undang-undang Negeri dan berkenaan dengan WilayahWilayah Persekutuan Kuala Lumpur, Labuan dan Putrajaya, undang-undang persekutuan boleh mengawal atau menyekat pengembangan apa-apa doktrin atau kepercayaan agama di kalangan orang yang menganuti agama Islam.

Menara.my seterusnya melaporkan bahawa felo utama IKMAS itu juga mempersoalkan “kalau Muslim rasa risau dengan kata-kata yang mahu mengadakan ‘Christian State’, bagaimana pula dengan perasaan bukan Islam yang mendengar ahli-ahli politik membincangkan tentang negara Islam dan sebagainya?”

Soalan ini tidak masuk akal dan amat dangkal sekali kerana  sebagai felo utama IKMAS, Helen Ting sepatutnya tidak keliru tentang ideologi negara.

Malaysia ialah sebuah negara Islam, dan negeri-negeri  yang membentuk Malaysia ini dahulunya adalah merupakan negara-negara kerajaan Melayu Islam yang berdaulat di bawah pemerintahan Raja-Raja Melayu masing-masing.

Jadi adalah tidak logik apabila Ting, sebagai seorang ahli akademik mahu menyamakan kebimbangan umat Islam bila negara Islam Malaysia mahu ditukarkan kepada Christian State yang tentunya mengancam kedaulatan negara dan mencabar kuasa Yang Di Pertuan Agong, dengan perasaan orang bukan Islam yang tidak suka bila disebut negara Islam Malaysia; walhal, Malaysia sememangnya sebuah negara Islam sejak dahulu lagi.

Perkara 3(1) Perlembagaan Persekutuan mengatakan:

“Islam ialah agama bagi Persekutuan; tetapi agama-agama lain boleh diamalkan dengan aman dan damai di mana-mana Bahagian Persekutuan.”

Di dalam penghakiman kes Titular Roman Catholic Archbishop of Kuala Lumpur v. Menteri Dalam Negeri and Kerajaan Malaysia di Mahkamah Rayuan, Hakim Mahkamah Persekutuan pada ketika itu, Tan Sri Mohamed Apandi Ali telah menegaskan bahawa tujuan di masukkan kata-kata “dengan aman dan damai” ke dalam Perkara 3(1) adalah untuk melindungi kesucian Isalm sebagai agama negara dan juga untuk melindungi Islam daripada apa-apa ancaman yang dihadapi atau apa-apa kemungkinan dan kemungkinan ancaman terhadap agama Islam.

“It is my judgment that the purpose and intention of the insertion of the words: “in peace and harmony” in Article 3(1) is to protect the sanctity of Islam as the religion of the country and also to insulate against any threat faced or any possible and probable threat to the religion of Islam.”

Oleh itu amat jelas bahawa Malaysia ialah sebuah negara Islam, di mana agama Islam dilindungi oleh Perlembagaan; tetapi agama-agama lain boleh diamalkan selagi “aman dan damai” terhadap Islam dan tidak menimbulkan ancaman terhadap Islam iaitu agama negara.

Gesaan untuk membenarkan orang Kristian berdakyah kepada umat Islam dan niat untuk menukar Malaysia kepada sebuah Christian State bukan sahaja boleh menimbulkan ketegangan di antara agama, malah mempunyai kecenderungan mencabar dan menghalang Yang Di Pertuan Agong (sebagai Ketua Tertinggi Islam negara) daripada kedaulatan negara dan jika disabitkan kesalahan, boleh dihukum di bawah Seksyen-Seksyen berikut Akta Kanun Keseksaan Malaysia: 

  • Seksyen 121B  Akta Kanun Keseksaan
  • Seksyen 121C  Akta Kanun Keseksaan
  • Seksyen 121D  Akta Kanun Keseksaan
  • Seksyen 298A Akta Kanun Keseksaan

(Untuk keterangan lanjut tentang Seksyen-Seksyen 121B, 121C, 121D dan 298A, sila rujuk “Menjawab Dr. Ariffin Omar: Apa salahnya kalau Penang hendak dijadikan Christian city?”:

Kenyataan seterusnya oleh Ting yang dipetik Menara.my jelas menggambarkan sikap felo utama IKMAS itu yang gagal berpijak di bumi yang nyata dan telah mencabar Perlembagaan Persekutuan dengan merendahkan kedudukan agama Islam, seolah-olah kedudukan agama Islam di Tanah Air kita ini hanyalah setaraf dengan kedudukan agama-agama lain.

“For me, I feel this country is ours, everybody’s. There should not be a preference towards one religion.”

~Helen Ting (Dipetik daripada Menara.my)

Di dalam penghakiman kes Meor Atiqulrahman bin Ishak & Ors v Fatimah Sihi & Ors[2000]  1 MLJ 393, di Mahkamah Tinggi, hakim ketika itu, Tan Sri Mohd Noor Abdullah menegaskan:

Pada pendapat saya “Islam ialah ugama bagi Persekutuan tetapi ugama-ugama lain boleh diamalkan dengan aman dan damai” bermakna Islam adalah ugama utama di antara ugama-ugama lain yang dianuti di negara ini seperti Kristian, Buddha, Hindu dan selainnya. Islam bukan setaraf dengan ugama lain, bukan duduk berganding bahu atau berdiri sama tegak. Ia duduk di atas, ia berjalan dahulu, terletak di tempat medan dan suaranya lantang kedengaran. Islam ibarat pokok jati – tinggi, teguh dan terampil. Jika bukan sedemikian Islam bukanlah ugama bagi Persekutuan tetapi adalah salah satu di antara beberapa ugama yang dianuti di negara ini dan setiap orang sama-sama bebas mengamalkan manamana ugama yang dianutinya, tiada lebih satu dari yang lain.

Tingginya kedudukan Islam sebagai agama negara adalah jelas kerana hanya nama Islam  sahaja yang disebut, malah berkali-kali di dalam Perlembagaan,

Tiada nama agama-agama lain yang disebut di dalam Perlembagaan, agama-agama lain hanyalah dirujuk sebagai ‘agama-agama lain’.

Persekutuan Malaysia ini adalah sebuah negara Islam dan rakyat Malaysia yang taat dan sayangkan negaranya mesti patuh kepada undang-undang negara yang selama ini telah menyatukan rakyat Malaysia dan berjaya memelihara keamanan negara.

Seperti kata Aunty Prof. Dr Shamrahayu Abd Aziz, janganlah diruntuh rumah pusaka, yang saya rasa bermaksud, janganlah kita runtuhkan negara yang kita warisi ini kerana nantinya kita juga yang akan rugi dan menyesal; oleh itu kita mestilah memelihara dan menghargai keamanan negara yang telah kita warisi dari pengorbanan nenek moyang kita.

Helen Ting sebagai seorang pensyarah kanan universiti mestilah bersikap bertanggung jawab, bertindak dengan bijak dan apabila bercakap, mestilah berdasarkan fakta dan bukannya mengikut emosi dan persepsi.

Malangnya, terdapat ahli-ahli akademik yang bertindak memutar belitkan fakta untuk mencipta persepsi yang salah atau buruk terhadap suatu kebenaran demi mencapai tujuan tertentu.

 








%d bloggers like this: