Undi 18: Bersediakah Belia Menggalas Tanggungjawab Mengundi?

16 07 2019

Alhamdulillah, saya telah diberi kolum sendiri di Utusan Online, dan rencana pertama saya baru sahaja disiarkan.

Memandangkan keputusan mengenai usul #UndiLapanbelas dijangka dibuat di Parlimen pada hari ini, saya membuat satu analisa mengenai perkara tersebut.

<-klik untuk melihat rencana tersebut di Utusan Online->


[Utusan Online}– USUL pindaan Perkara 119(1) Perlembagaan Persekutuan bagi menurunkan had umur layak mengundi daripada 21 tahun kepada 18 tahun sedang hangat diperkatakan.

Perkara ini menerima pelbagai respons daripada rakyat Malaysia. Ada yang menyokong dan tidak kurang pula yang menentang, di mana masing-masing telah mengemukakan pelbagai hujah untuk menyokong pendapat mereka.

Pindaan ini merupakan satu langkah besar yang sangat serius kerana bukan hanya ianya melibatkan pindaan kepada Perlembagaan Persekutuan, malah ia juga melibatkan soal menentukan arah tuju dan untung nasib masa depan negara.

Menurunkan had umurlayak mengundi daripada 21 tahun kepada 18 tahun bererti negara member hak kepada belia berumur 18 tahun untuk mengambil bahagian dalam menentukan dasar dan corak masa depan negara bangsa.

Mengundi bukanlah satu perkara remeh dan hak mengundi datang bersama satu tanggungjawab yang berat kerana satu undi anda akan menentukan untung nasib nusa dan bangsa.

Maka untuk membenarkan seseorang itu membuat keputusan yang sepenting ini, perkara pertama yang mesti diambil kira ialah kematangan dan kesediaan individu itu dan di atas dasar inilah had umur mengundi ditetapkan.

Jadi, jika Perkara 119(1) Perlembagaan Berjaya dipinda seperti yang diusulkan oleh pihak kerajaan, maka belia seawal umur 18 tahun yang akan mendapat hak untuk mengundi mestilah bersedia untuk menggalas tanggungjawab ini.

Mereka mesti memulainya dengan berusaha untuk menjadi warganegara Malaysia yang bertanggungjawab, memahami prinsip dan dasar negara serta mempunyai pandangan yang matang untuk menilai dan memahami dasar parti-parti politik tanah air.

Belia merupakan tunjang harapan dan penentu masa depan negara, maka tiada salahnya apabila belia diberi hak dan kepercayaan untuk memilih siapa yang patut memimpin negara pada usia yang lebih muda jika mereka sudah bersedia.

Tetapi jika mereka masih gagal mengawal nafsu dan emosi di dalam kehidupan seharian dan membuat keputusan serta bertindak hanya mengikut emosi dan tanpa berfikir panjang, maka alangkah baiknya jika kita kekal dengan sistem yang sedia ada.

Usaha keras kerajaan yang berterusan sejak zaman pemerintahan Almarhum Tunku Abdul Rahman Putra Al-Haj telah berjaya memacu negara mencapai kemajuan di pelbagai sektor termasuklah pendidikan, dan pada hari ini tahap pendidikan belia telah meningkat dengan begitu ketara berbanding tahap pendidikan belia pada umur yang sama 60 tahun yang lalu.

Oleh itu terserahlah kepada undian di Parlimen untuk memutuskan perkara ini, sama ada semua pihak yang berwajib telah yakin dan tidak ragu-ragu lagi tentang keupayaan belia seawal 18 tahun untuk menjalankan tanggungjawab mereka dengan waras atau sebaliknya.

Malah tidak salah juga jika had umur diturunkan kepada umur yang lebih muda daripada 18 tahun memandangkan dalam ajaran agama Islam Ahli Sunnah Wal Jamaah- Mazhab Imam Syafie, umur yang ditetapkan bagi membenarkan seorang lelaki membuat keputusannya sendiri ialah apabila mencapai umur baligh yang biasanya dirujuk pada umur 15 tahun.

Apa yang penting ialah ilmu pengetahuan dan kesedaran dalam mencari fakta sebelum membuat keputusan dan bukan hanya terikut-ikut dengan permainan persepsi dan berita sensasi dalam internet.

Tambahan pula kematangan seseorang itu bukanlah hanya diukur berdasarkan umur semata-mata, individu yang berumur 30 tahun tidak semestinya akan membuat keputusan yang lebih matang berbanding individu yang berumur 18 tahun.

Banyak faktor lain yang terlibat seperti persekitaran, cara didikan sejak kecil, ilmu pengetahuan, cara berfikir, sikap dan banyak lagi yang mematangkan seseorang dan membantu mereka memahami konsep kehidupan yang sebenarnya termasuk dari segi spiritual dan fundamental.

Saya berharap dengan tanggungjawab yang diberikan lahir kesedaran kepada belia untuk tidak lagi leka atau sekadar mahu mencari keseronokan hidup sehinggakan tidak ambil peduli akan perkara-perkara penting dalam kehidupan, dengan alasan mereka tidak mahu memeningkan kepala kerana mereka masih muda.

Jangan pula nantinya menjadi bagaikan si kudung mendapat cincin; dan alangkah ruginya negara bangsa jika kita bertindak ibarat berniaga buluh kasap, hujung hilang pangkal lesap.

Semoga keputusan undian di Parlimen ini akan memberi kebaikan kepada lebih 31 juta rakyat Malaysia dan membawa masa hadapan yang lebih cemerlang dan gemilang kepada negara kita yang tercinta.

Kaca dibawa sambil berleka,
Terlepas pecah, tiada gantinya;
Kuasa di tangan jangan disia,
Jangan diulang silap yang lama.

***Ali Karim merupakan seorang pelajar yang berusia 16 tahun yang juga merupakan pemerhati lanskap politik tanah air. Dia juga merupakan Duta Rasmi Muafakat Pendidikan Johor (MPJ), sebuah Persatuan Guru di Johor. Pandangan dan tulisannya boleh dibaca melalui ahmadalikarim.wordpress.com.





Satu Penghargaan Apabila Tun Hamid Menyebut Nama Saya

5 07 2019

Saya meminati tulisan mantan Ketua Hakim Negara, Tun Abdul Hamid Mohamad, dan saya kagum dengan kehebatan beliau di bidang undang-undang serta kesungguhan beliau berkongsi ilmu sehingga ke hari ini.

Membaca tulisan Tun Hamid telah membantu saya memahami banyak perkara berkaitan undang-undang.

Ianya juga banyak membantu saya memahami dengan lebih mendalam kes-kes mahkamah daripada sudut pandangan seorang yang sangat arif di bidang perundangan negara.

Setelah agak lama saya tidak singgah di laman blog Tun, baru-baru ini saya amat terkejut dan hampir tidak percaya apabila membaca nama saya disebut di dalam sebuah teks tulisan beliau, “Jawapan Kepada Semua Pengkritik Saya” yang bertarikh 25hb Februari 2019.

Dan apa yang membuatkan saya sangat teruja ialah apabila Tun Hamid memetik kata-kata saya yang telah saya tulis pada ruangan komen di laman blog Helen Ang dengan kata-kata, “…ia patut dipetik kerana kematangannya” seperti keratan di bawah:

Amat sukar saya gambarkan perasaan saya ketika pertama kali membaca apa yang saya anggap sebagai satu penghargaan yang begitu besar daripada seorang tokoh yang amat saya hormati, saya merasa ‘over the moon’ dan terpaksa membacanya berkali-kali untuk memastikan yang saya tidak bermimpi.

Saya tidak pernah terfikir bahawa nama saya akan disebut oleh seorang mantan Ketua Hakim Negara yang tidak pernah saya temui dan menganggap komen Tun Hamid sebagai penghargaan dan pengiktirafan yang amat bererti, juga sebagai perangsang untuk saya berusaha dengan lebih gigih demi mencapai cita-cita saya.

Sebagai jawapan kepada, “Jika ia ditulis oleh orang lain, orang dewasa, sekalipun ia patut dipetik kerana kematangannya“, saya telah menulis sendiri komen tersebut untuk menyatakan pendapat saya berkenaan isu yang dibangkitkan.

Sebenarnya komen yang saya tulis di dalam bahasa Inggeris itu telah disiarkan di laman blog Helen Ang, seorang penulis blog terkenal dan sangat disegani pada tahun 2014, ketika itu saya berumur 11 tahun.

Ketika itu, saya fokus menulis di dalam bahasa Inggeris kerana penguasaan perkataan (vocabulary) bahasa Melayu saya belum begitu baik untuk menghasilkan penulisan yang boleh saya kongsikan di blog saya.

Tulisan Aunty Helen berkenaan ucapan Tun Hamid itu amat menarik minat saya kerana pada masa itu saya telah mula menulis artikel berkaitan Perlembagaan Persekutuan dan undang-undang negara, satu bidang yang sangat saya minati.

Sememangnya sejak daripada kecil kami empat adik beradik telah dididik oleh kedua ibu bapa kami untuk belajar berfikir, bertanya, memahami, mengulas, menganalisa serta berbincang tentang berbagai perkara.

Sejak dari kecil, ibu sebagai guru saya adalah tempat rujukan saya apabila saya menghadapi masalah dalam memahami sesuatu perkara, malah ibu masih menjadi tempat rujukan saya sehingga sekarang.





Jangan Curahkan Minyak Ke Dalam Api Yang Membara

20 06 2019

Sejak beberapa hari yang lepas, imej di atas yang mempaparkan kenyataan Timbalan Menteri Pendidikan Malaysia, YB Teo Nie Ching di laman Facebooknya telah tular di alam maya dan menjadi bual bicara para wargamaya di seluruh media sosial.

Timbul persolan serius apabila di akhir kenyataan tersebut, YB Teo Nie Ching telah menjemput individu, kumpulan dan institusi tanpa mengira agama dan bangsa, untuk mengemukakan cadangan untuk menambah baik subjek Pendidikan Islam di Sekolah Kebangsaan. Ibarat mencurah minyak ke dalam api yang membara, hal ini telah membakar rasa amarah masyarakat Islam yang taat dan sayangkan Islam dan juga menjunjung undang-undang negara.

Tidak perlu saya huraikan perkara ini secara terperinci memandangkan perkara ini sudah pun diulas oleh pihak-pihak yang lebih berwibawa. Namun bagi saya, terdapat dua isu yang amat mengecewakan saya dan mungkin ada yang terlepas pandang usai kejadian ini.

Pertama sekali, saya kecewa dengan tindakan YB Timbalan Menteri Pendidikan ini yang tidak keperlembagaan yang secara jelas telah melanggar Perkara 11(3)(a) Perlembagaan Persekutuan, iaitu hak kebebasan beragama:

11(3) Tiap-tiap kumpulan agama berhak— (a) menguruskan hal ehwal agamanya sendiri;

Undang-undang tertinggi negara menjamin hak penganut sesuatu agama untuk menguruskan hal ehwal agama mereka sendiri dan penganut agama lain tidak berhak mencampuri urusan agama lain selain agamanya sendiri; termasuk memberi cadangan walau untuk apa tujuan sekali pun. Oleh itu tindakan “menjemput individu, kumpulan dan institusi tanpa mengira agama” untuk berbincang dan memberi cadangan dalam hal yang membabitkan pelajaran Pendidikan Islam adalah salah, tidak keperlembagaan dan menafikan hak kebebasan beragama umat Islam!

Hujah ini diperkuatkan lagi oleh Perkara 12(2) Perlembagaan Persekutuan:

12 (2) Tiap-tiap kumpulan agama berhak menubuhkan dan menyenggarakan institusi-institusi bagi pendidikan kanak-kanak dalam agama kumpulan itu sendiri, dan tidak boleh ada diskriminasi semata-mata atas alasan agama dalam mana-mana undang-undang yang berhubungan dengan institusi-institusi itu atau dalam pentadbiran mana-mana undang-undang itu; tetapi adalah sah bagi Persekutuan atau sesuatu Negeri menubuhkan atau menyenggarakan atau membantu dalam menubuhkan atau menyenggarakan institusi-institusi Islam atau mengadakan atau membantu dalam mengadakan ajaran dalam agama Islam dan melakukan apa-apa perbelanjaan sebagaimana yang perlu bagi maksud itu.

Kedua, saya juga tidak bersetuju dengan hujah berberapa pihak, yang dalam membidas kenyataan YB Teo Nie Ching, menegaskan bahawa jika orang-orang daripada kumpulan agama lain berhak untuk mencampuri hal ehwal agama Islam, maka orang Islam juga berhak atau mesti diberi hak mencampuri hal ehwal agama-agama lain. Saya tidak dapat melihat apa-apa kebaikan dan kebijaksanaan daripada hujah tersebut; malah ianya hanya mengusutkan lagi keadaan. Ibarat mencurah minyak ke dalam api yang membara.

Bagi saya, hujah dan pendirian sebegini adalah tidak matang dan bukan cara yang bijak dan berkesan di dalam menyelesaikan masalah sebegini. Umat Islam mesti faham hak mereka menurut undang-undang dan bersatu menyuarakan bantahan serta tegas dalam mempertahankan kesucian Islam daripada dicemari dengan cara yang bijaksana seperti yang diajar oleh agama Islam.

Ikut hati mati, ikut rasa binasa, ikut suka duka. Tiada siapa yang untung jika kita saling cabar-mencabar dan gagal menghormati undang-undang. Lemah liat kayu akar, dilenturkan boleh, dipatah tak dapat.

Islam tidak mengajar kita untuk mencampuri hal agama lain. Ayat ke-6 di dalam Surah Al-Kafirun menyuruh kita menghormati agama-agama lain, sepertimana kita mahu mereka menghormati agama Islam.

Di dalam menyelesaikan masalah, kita perlulah bijak bertindak menurut lunas Islam.

Dan kepada Kementerian Pendidikan, hormatilah Perlembagaan Persekutuan dan hak kebebasan beragama umat Islam.





Permohonan Keluar Islam Berjaya Dibatalkan

18 06 2019
Dari kiri, Tuan Ahmad Kamal bin Abu Bakar, Tuan Arik Zakri bin Dato’ Abdul Kadir, dan Puan Nurul Hidayah binti Ibrahim, di Mahkamah Tinggi Kuala Lumpur, Jalan Duta.

Petang semalam saya telah menerima mesej di bawah daripada abang saudara saya, peguam Arik Zakri. Tahniah saya ucapkan kepada Abang Arik dan Uncle Kamal kerana telah berjaya mempertahankan keperlembagaan Akta dan Bidangkuasa Mahkamah Syariah. Semoga sentiasa di dalam rahmat Allah S.W.T..

Permohonan Keluar Islam Berjaya Dibatalkan
Keperlembagaan Akta dan Bidangkuasa Mahkamah Syariah Dipertahankan

Hari ini Mahkamah Tinggi Kuala Lumpur telah membenarkan permohonan kami untuk membatalkan tindakan undang-undang yang dimulakan oleh seorang individu untuk keluar agama Islam dan mencabar keperlembagaan suatu Akta yang menubuhkan sebuah Majlis yang bertanggungjawab atas pentadbiran undang-undang Islam di wilayah-wilayah tertentu di Malaysia.

Kes Indira Gandhi, yang diputuskan oleh Mahkamah Persekutuan tahun lepas, telah berjaya dibezakan dari segi undang-undang dan fakta dan dipertimbangkan dalam konteks yang sewajarnya.

Alhamdulillah, bersyukur seluruh tenaga firma kami dapat digerakkan bagi menghadapi cabaran tersebut yang mampu membawa kesan yang meluas kepada pengamalan Muslimin di negara ini dan tadbirurus agama Islam oleh badan-badan yang berwajib.

Arik Zakri

Congratulations, Abang Arik, I’m proud of you!





Kedaulatan Islam Tercabar di bawah Statut Rom?

27 03 2019

Rome Statute of the International Criminal Court atau Statut Rom Mahkamah Jenayah Antarabangsa (ringkasnya Statut Rom) ialah sebuah perjanjian bagi menubuh dan mengiktiraf International Criminal Court (ICC) atau Mahkamah Jenayah Antarabangsa yang berpusat di Belanda. Perkara 4(1) Statut Rom memperuntukkan ICC sebagai sebuah “International Legal Personality“, iaitu mahkamah yang mempunyai bidangkuasa ke atas seluruh Negara-negara Pihak Statut Rom.

Statut Rom telah banyak diperkatakan di negara kita apabila Malaysia menandatangani perjanjian ini pada 4hb Mac 2019. Ramai rakyat merasakan bahawa ianya satu cara untuk meruntuhkan Institusi Diraja di Malaysia. Oleh kerana perkara ini telah dibincangkan secara panjang lebar, maka, saya tidak akan menghuraikan Statut Rom dari aspek ini secara terperinci.

Namun, persoalan yang merisaukan saya ialah apakah kedudukan agama Islam di Malaysia boleh terjejas dan dicabar oleh perjanjian ini? Perkara ini amat penting memandangkan Islam ialah agama bagi Persekutuan seperti apa yang termaktub di dalam Perkara 3(1) Perlembagaan Persekutuan. Dan apakah ICC nanti boleh membicarakan kembali kes-kes yang telah diputuskan oleh Mahkamah Syariah?

Perkara 21 Statut Rom menegaskan bahawa undang-undang yang akan diguna pakai oleh ICC ialah, pertama sekali Statut Rom itu sendiri, kemudiannya undang-undang antarabangsa dan setelah itu barulah undang-undang Negara Pihak itu sendiri. Oleh itu, undang-undang antarabangsa akan diberi ketuamaan melebihi undang-undang sesebuah Negara Pihak. Soalnya, setakat manakah ICC dapat memberi keadilan kepada kes-kes yang melibatkan struktur masyarakat yang unik seperti di Malaysia, di mana sejarah dan latar belakang negara dibentuk di atas tiga tiang asas iaitu agama Islam, bangsa Melayu dan Raja-Raja Melayu; dan juga berlandaskan kontrak sosial di antara orang Melayu Bumiputera dan kaum-kaum lain?

Soalnya, jika kes-kes yang berkaitan dengan Islam, Melayu, Raja-Raja Melayu ataupun kontrak sosial dibicarakan di ICC, apakah hakim-hakim di mahkamah tersebut mempunyai kefahaman yang baik tentang agama Islam, Perlembagaan Persekutuan dan latar belakang sejarah negara bangsa yang mencukupi memandangkan kebanyakan daripada mereka berasal terutamanya daripada Eropah dan diikuti oleh Afrika? Sedangkan selaras dengan perlaksanaan hak asasi manusia, hal-hal seperti adat istiadat, budaya, agama dan sejarah sebuah negara bangsa itu haruslah diambil kira di dalam sesebuah penghakiman. Buktinya, Perenggan 5 Bahagian I Vienna Declaration and Programme of Action, menggariskan bahawa perkara-perkara tersebut harus diambil kira di dalam perlaksanakan hak asasi manusia.

Jika penghakiman ICC boleh mengatasi penghakiman Mahkamah Persekutuan yang kini merupakan Mahkamah tertinggi negara, ini bermakna bahawa kes-kes yang telah diputuskan di Mahkamah Syariah juga boleh dibicara semula di ICC. Apakah hakim-hakim dari luar negara yang berkemungkinan besar tidak faham tentang undang-undang Syariah dan sistem perundangan Negara mampu memberikan penghakiman yang adil? Jika benar persoalan ini, ianya jelas bercanggah dengan prinsip asas sistem kehakiman itu tersendiri.

Perkara 27(1) Statut Rom menjelaskan bahawa Ketua Negara atau Negeri (Yang di-Pertuan Agong atau mana-mana Raja-Raja Melayu), Ketua kerajaan (Perdana Menteri), ahli kerajaan atau parlimen, wakil yang dipilih atau seorang pegawai kerajaan tidak boleh dikecualikan daripada dituduh di mahkamah ini atau dikurangkan hukumannya.

This Statute shall apply equally to all persons without any distinction based on official capacity. In particular, official capacity as a Head of State or Government, a member of a Government or parliament, an elected representative or a government official shall in no case exempt a person from criminal responsibility under this Statute, nor shall it, in and of itself, constitute a ground for reduction of sentence.

Nampaknya, benarlah bahawa Yang di-Pertuan Agong dan Baginda Raja-Raja Melayu yang juga merupakan Ketua agama Islam bagi negeri-negeri boleh didakwa di ICC.

Perkara 48(1) perjanjian ini pula mengatakan bahawa ICC mempunyai keistimewaan dan kekebalan di dalam Negara-negara Pihak bagi melaksanakan tugasnya. Ini bermakna Statut Rom akan membuka pintu kepada pencerobohan kedaulatan negara oleh sebuah badan asing iaitu ICC.

Perkara 120 Statut Rom dengan jelas mengatakan bahawa “No reservations may be made to this Statute”, ataupun, ‘Tiada pengecualian boleh dibuat ke atas Statut ini”. Maka, Negara-negara Pihak mestilah melaksanakan kesemua perkara yang termaktub di dalam Statut ini; dan bukannya seperti perjanjian lain di mana negara anggota dibenarkan membuat beberapa pengecualian bersesuaian dengan keadaan dan suasana setempat.

Tidak semua perkara boleh diadili dengan keputusan yang sama dan cara yang serupa di semua negara. Ianya tertakluk kepada sejarah, latar belakang, adat, budaya, agama dan keadaan masyarakat setempat.

Mungkin atas kesedaran itulah negara-negara seperti Amerika Syarikat, Rusia dan Filipina telah menarik diri daripada Statut Rom, dan juga mengapa negara-negara seperti Arab Saudi, Singapura, Indonesia, Brunei, China, India, Turki, Iraq dan banyak lagi negara-negara lain tidak menandatangani Statut Rom.

Maka, saya amat bersetuju dengan kenyataan Baginda Sultan Johor, Sultan Ibrahim Ibni Almarhum Sultan Iskandar Al-Haj bahawa Statut Rom adalah bercanggah dengan Perlembagaan Persekutuan. Ianya juga ibarat membuka pintu kepada penjajah untuk menjajah Tanah Air kita yang berdaulat ini.





ICERD: PERLUKAH? – Analisis TV AlHijrah

19 11 2018




Hidup Melayu! Hancur ICERD! Daulat Tuanku! Allahuakhbar!

18 11 2018
RIBUAN orang membanjiri Perhimpunan Perpaduan Ummah yang diadakan malam tadi. – UTUSAN ONLINE

[Utusan Online}- PERANCANGAN AWAL hanya perhimpunan kecil-kecilan bagi membantah ICERD. Tetapi manusia merancang, Allah juga merancang.

Perhimpunan kecil Pasir Salak diangkat sebagai perhimpunan peringkat negeri. Diangkat lagi menjadi perhimpunan peringkat kebangsaan. Maka berhimpunlah kira-kira 30,000 di Kampung Gajah, Pasir Salak, Perak.

Khemah yang disediakan tidak muat menampung orang ramai yang hadir. Ketika solat Isyak berjemaah terpaksa bersesak dan melimpah-ruah dari kawasan disediakan.


PRESIDEN Pas, Datuk Seri Abdul Hadi Awang dan presiden UMNO, Datuk Seri Dr. Ahmad Zahid Hamidi pada Perhimpunan Perpaduan Ummah di pekan Kampung Gajah malam tadi. – UTUSAN ONLINE /KAMAL BASIR WAHAB

Sebenarnya acara telah pun bermula lebih awal iaitu sebaik selesai solat Maghrib. Ketika itu jumlah hadirin belum cukup besar. Selepas Isyak kawasan padang Aman Jaya mulai menyaksikan limpahan orang ramai.

Memang mudah untuk melihat mereka yang hadir datang parti mana. Selain pakaian, karaktor juga membezakan mereka ahli UMNO atau Pas.

Namun mereka tidak kekok untuk bersama, bersalaman dan berbual-bual isu semasa dan sudah pasti tumpuannya adalah membantah ICERD.

Tidak kira yang berkupiah putih, bersongkok hitam, bertengkolok atau kupiah hijau mereka memakai lilit kepala yang terpampang bantahan terhadap tuntutan hak sama rata iaitu pelaksanaan ICERD.

Presiden UMNO, Datuk Seri Dr. Ahmad Zahid Hamidi memilih untuk berucap terlebih dahulu daripada Presiden Pas, Datuk Seri Abdul Hadi Awang.

Zahid mengambil peluang itu untuk memohon maaf kerana selama 22 tahun beliau dan ahli UMNO diajar untuk membenci parti lain khususnya Pas.

Beliau mengakui kekalahan pada pilihan raya lalu ada hikmah dan kini membawa penyatuan umat Islam.

Hadi pula mengimbau kembali bagaimana peristiwa 13 Mei iaitu tercetusnya rusuhan kaum telah menyatukan pengikut Pas dan UMNO. Dan kini tercetus ICERD yang mencabar hak umat Islam, Melayu dan raja Melayu, ahli dua parti terbesar kembali bertaut silaturrahimnya.

Perhimpunan malam tadi bergema dengan laungan hidup Melayu, hancur ICERD, daulat tuanku dan Allahuakhbar. Memang terasa tegak bulu roma berada perhimpunan sedemikian.

Tetapi itu belum kemuncak. Kemuncaknya adalah pada 8 Disember di Kuala Lumpur. Sejuta umat Islam akan turun ke jalan bagi tujuan yang sama.

Hidup Melayu, hancur ICERD, daulat tuanku, Allahuakhbar laungan sejuta umat Islam Melayu bakal bergema di ibu negara.








%d bloggers like this: