Benarkah Malaysia Dijajah British?

Pada tanggal 31 Ogos 1957, telah lahir sebuah negara Persekutuan baharu yang berdaulat. Ramai yang merujuk tarikh ini sebagai, “Hari Kemerdekaan” atau “Hari Merdeka” dengan anggapan bahawa pada tarikh ini, negara kita akhirnya dimerdekan daripada menjadi jajahan takluk British.

Namun ramai yang tidak menyedari bahawa kisah Malaysia mencapai kemerdekaan daripada British pada tarikh tersebut hanyalah sekadar satu mitos.

Sebenarnya istilah yang betul adalah, “Hari Kebangsaan” dan bukannya, “Hari Kemerdekaan.” Tentu ada yang bertanya, bukankah selama ini kita telah bertahun-tahun menggunakan istilah, “Hari Kemerdekaan”?

Untuk merungkai hal ini, kita perlu mendalami bagaimana kesalahtanggapan ini berlaku.

Umumnya, istilah “Hari Merdeka” dipetik daripada Perkara 160(2) Perlembagaan Persekutuan. Namun perlu kita fahami bahawa Perkara 160(2) merujuk istilah, “Hari Merdeka” secara khusus kepada tarikh 31 Ogos 1957 sahaja, iaitu tarikh tersebut pada tahun 1957 sahaja dan bukannya merangkumi tahun-tahun yang seterusnya.

Sebelum tarikh itu, Tanah Melayu diperintah oleh sepuluh kuasa berasingan, masing-masing bebas dan berdaulat serta tidak mempunyai kuasa ke atas satu sama lain. Sembilan daripada kuasa ini merupakan negeri-negeri Melayu Johor, Kedah, Kelantan, Negeri Sembilan, Pahang, Perak, Perlis, Selangor dan Terengganu, masing-masing diperintah oleh Raja-raja Melayu yang berdaulat.

Manakala Negeri-negeri Selat (Melaka, Pulau Pinang dan Singapura) yang merupakan tanah jajahan mahkota Inggeris (British Crown Colony) adalah di bawah kekuasaan Great Britain.

Sebenarnya kawasan yang dijajah British di Tanah Melayu hanyalah Negeri-negeri Selat.

Peranan British di Tanah Melayu selain di Negeri-negeri Selat hanyalah sekadar negara luar yang mengadakan hubungan diplomatik dengan negeri Melayu. Benar, dengan alasan membantu pentadbiran, mereka telah mencampuri hal ehwal tempatan, namun British tidak berjaya menjajah atau mempunyai kuasa mutlak atas Tanah Melayu.

Hal ini jelas diperakui sendiri oleh mahkamah dan parlimen Britain.

Ketika sebuah syarikat British, Duff Development Co. Ltd. menyaman Kerajaan Kelantan di mahkamah Britain, mahkamah telah mendapati kes tersebut tidak dapat dibicarakan di mahkamah Britain. Maka, kes tersebut telah terbatal. Hal ini kerana Kelantan adalah negeri berdaulat yang tidak berada di bawah jajahan mahupun naungan British; justeru mahkamah Britain tidak mempunyai bidang kuasa untuk membicarakan kes tersebut.

Malah, ini bukanlah satu-satunya kes yang membuktikan hal tersebut. Sebelum itu, dalam kes Mighell v. Sultan of Johore (1894) mahkamah Britain telah memutuskan perkara yang sama. Dalam kes ini, mahkamah Britain memperakui status Johor sebagai negeri berdaulat dan merdeka. Maka, Sultan Abu Bakar selaku pemerintah yang berdaulat tidak boleh dibicarakan di mahkamah Britain.

House of Commons Britain pada 1957 sekali lagi mengesahkan kedudukan kesembilan-sembilan negeri Melayu ini sebagai negeri yang tidak dijajah oleh British, apabila Ketua Setiausaha Negeri bagi Tanah-tanah Jajahan United Kingdom menyatakan bahawa negeri-negeri tersebut tidak pernah pada bila-bila masa menjadi tanah jajahan British.

Perkara ini jelas dicatat di dalam hansard parlimen Britain sendiri. Malah, beliau sendiri mengatakan bahawa beliau berharap mereka yang tidak sedar akan fakta ini, akan merenung semula sejarah yang sebenarnya.

Malah, sekiranya kita merujuk kepada dokumen Pemasyhuran Kemerdekaan 1957, hal ini adalah amat jelas. Dokumen penting ini dengan jelas mencatatkan bahawa hanya Melaka dan Pulau Pinang yang dimerdekakan. Manakala negeri-negeri lain hanya terlibat dalam membentuk sebuah negara yang baharu.

Dan bahawasanya, oleh kerana telah bersetuju pula di antara kedua-dua pihak dalam perjanjian yang tersebut iaitu Melaka dan Pulau Pinang hendaklah daripada tarikh yang tersebut itu tamat daripada menjadi sebahagian daripada jajahan takluk Baginda Queen, dan Duli Yang Maha Mulia Baginda Queen tidak lagi berhak menjalankan apa-apa jua kedaulatan baginda di atas kedua-dua buah Negeri yang tersebut itu.

Jika begitu, mengapakah YTM Tunku Abdul Rahman melaungkan “Merdeka!” sebanyak tujuh kali pada 31 Ogos 1957?

Selain Melaka dan Pulau Pinang yang dimerdekakan daripada jajahan British pada hari tersebut, laungan (Merdeka!) juga menandakan ‘merdekanya’ negeri-negeri lain daripada campur tangan British.

Walaupun British tidak menjajah negeri-negeri beraja, namun mereka tetap mencampuri urusan negara. Bermula 31 Ogos1957, terbatallah segala campur tangan mereka. Dan atas faktor Melaka dan Pulau Pinang, Persekutuan Tanah Melayu telah menjadi sebahagian daripada negara Komanwel.

Mana mungkin Malaya yang baru ditubuh pada 31 Ogos 1957, juga mengisytiharkan kemerdekaan daripada kuasa asing pada saat yang sama? Jika begitulah, maka itu merupakan tempoh penjajahan tersingkat dalam sejarah dunia.

Tokoh sejarawan negara, Prof Emeritus Tan Sri Dr. Khoo Kay Kim bekali-kali telah menjelaskan bahawa British tidak pernah menjajah kerajaan Melayu. Sebaliknya, British sebenarnya bertugas sebagai pekerja asing di Tanah Melayu yang dibayar dengan hasil daripada Tanah Melayu, bagi membantu pentadbiran negara.

Walaupun begitu, kita sebenarnya telah hampir dijajah oleh British melalui Malayan Union. Tatkala British berusaha membuat gagasan Malayan Union yang merupakan tipu helah licik dan tersirat untuk menjajah Tanah Melayu, pejuang-pejuang Melayu telah bangkit membantah gagasan tersebut.

Rakyat Tanah Melayu bangkit berhimpun di seluruh negara. Para pejuang Melayu telah menubuhkan sebuah pertubuhan yang dinamakan UMNO untuk membebaskan tanah air daripada campur tangan British. Perjuangan ini adalah bagi mempertahankan kemerdekaan serta kedaulatan bumi yang bertuah ini dan bukannya pejuangan untuk menuntut kemerdekaan Tanah Melayu.

Justeru, sambutan ini kini di sebut sebagai sambutan Hari Kebangsaan.

Menamakan 31 Ogos sebagai Hari Kemerdekaan juga dilihat kurang releven dalam menyemarakkan semangat ke-Malaysian memandangkan Sabah dan Sarawak tidak memperoleh kemerdekaan pada 31 Ogos 1957.

Sabah merdeka pada 31 Ogos 1963, manakala Sarawak pula merdeka pada 22 Julai 1963; dan bukannya pada 31 Ogos 1957 seperti tarikh kemerdekaan Melaka dan Pulau Pinang.

Ada juga yang bertanya – bagaimana pula dengan zaman Perang Dunia Kedua di mana Jepun menguasai seluruh Tanah Melayu dan merampasnya daripada British? Sebenarnya Jepun hanya sekadar menduduki Tanah Melayu, dan bukannya menjajah. Sekadar menduduki adalah berbeza daripada menjajah dari segi pentadbiran dan pemerintahan.

Kita seharusnya berbangga dan merasa bertuah kerana tidak dijajah. Tidak perlulah pula kita memperkecilkan sejarah sendiri serta mengagungkan kuasa luar sehingga mendakwa kita dijajah. Walhal mereka sendiri mengakui bahawa mereka tidak pernah menjajah tanah berdaulat ini.

Selamat Hari Kebangsaan Malaysia! 🇲🇾

Selamat Menyambut Hari Kebangsaan Malaysia ke-64

سلامت مڽمبوت هاري کبڠساءن مليسيا ک-64

Agong: Rakyat Dituntut Mencurahkan Taat Setia Kepada Raja, Payung Kedaulatan Negara

Rukun Negara yang lahir 50 tahun lepas sebagai asas kepada perpaduan nasional dan pembentukan negara ini, bukan sekadar untuk dijulang secara simbolik menerusi bacaan setiap kali negara menyambut Hari Kebangsaan, titah Yang di-Pertuan Agong Al-Sultan Abdulllah Ri’ayatuddin Al-Mustafa Billah Shah.

Sebaliknya, titah baginda, roh dan semangat rukun negara hendaklah dihayati dan diamalkan dalam setiap aspek kehidupan seharian.

“Lima prinsip Rukun Negara adalah formula bagaimana rakyat yang berbilang bangsa, agama, budaya dan bahasa boleh mengatasi segala perbezaan serta kepelbagaian tersebut, seterusnya hidup secara rukun dan damai.

“Rukun Negara juga menuntut sebuah negara bangsa yang dibentuk atas keteguhan pegangan agama yang kukuh, manakala rakyat pula dituntut untuk mencurahkan taat setia kepada raja yang menjadi payung dan lambang kedaulatan negara,” titah baginda.

Seri Paduka bertitah demikian dalam Titah Diraja bersempena sambutan 50 tahun Rukun Negara dan  Hari Kebangsaan 2020 yang disiarkan secara langsung menerusi stesen televisyen tempatan termasuk Bernama TV hari ini.

Sambutan itu berlangsung di Putrajaya.

Titah Al-Sultan Abdullah, prinsip-prinsip teras yang terkandung dalam Rukun Negara bersifat sejagat dengan merentasi nilai-nilai murni semua bangsa, agama serta berupaya menjadi panduan hidup sebagai rakyat sebuah negara yang merdeka.

Oleh itu, prinsip tersebut seharusnya menjadi panduan serta amalan oleh semua pihak termasuk pemimpin negara, kerajaan dan rakyat Malaysia, titah Seri Paduka.

Pada masa sama Yang di-Pertuan Agong turut mengingatkan semua pihak supaya menghormati dan mempertahankan semua perkara dan hak keistimewaan yang telah disepakati sebelum ini  dalam Perlembagaan Persekutuan.

“Keadilan di negara ini adalah terikat kepada undang-undang yang wajib dihormati serta dipatuhi oleh setiap rakyat tanpa mengira pangkat dan darjat,” titah baginda.

Sementara itu dalam menyambut Hari Kebangsaan yang bertemakan ‘Malaysia Prihatin’ tahun ini, Al-Sultan Abdullah mengucapkan tahniah kepada kerajaan yang amat prihatin dalam usaha mengukuhkan semula ekonomi negara selain terus membela kebajikan rakyat sepanjang negara berdepan pandemik COVID-19.

Yang di-Pertuan Agong juga merakamkan ucapan terima kasih kepada rakyat kerana menzahirkan daya tahan dan semangat prihatin yang tinggi dalam menghadapi cabaran itu.

Bersempena sambutan Hari Kebangsaan dan Ulang Tahun ke-50 Rukun Negara kali ini, Seri Paduka mengajak seluruh rakyat untuk menghargai serta menjaga kemerdekaan dan keamanan yang dikecapi negara.

“Sesungguhnya keharmonian dan kerukunan hidup dalam sebuah masyarakat yang berbilang kaum merupakan tunjang kepada kekuatan negara. 

“Beta berkeyakinan, jika semangat yang terkandung dalam Rukun Negara terus dihayati dan tersemat kukuh di setiap jiwa rakyat Malaysia, insya-Allah, negara kita akan terus kekal aman dan damai serta akan menjadi sebuah negara yang kukuh dan makmur dengan rakyat yang bersatu padu,” titah baginda.

Seri Paduka bersama-sama Raja Permaisuri Agong Tunku Hajah Azizah Aminah Maimunah Iskandariah turut mengambil kesempatan mendoakan supaya Malaysia terus dipelihara dan dilimpahi dengan keberkatan rezeki, kemakmuran, kesejahteraan rakyat serta keamanan dan perpaduan yang berkekalan. 

Mengakhiri titah, baginda mengucapkan selamat menyambut Ulang Tahun ke-50 Rukun Negara dan selamat menyambut Hari Kebangsaan 2020 kepada seluruh rakyat Malaysia. -{BERNAMA]

Selamat Menyambut Hari Kebangsaan Malaysia ke-63

سلامت مڽمبوت هاري کبڠساءن مليسيا ک-63

Singing ‘Perpaduan Teras Kejayaan’ with my sisters (Acapella) | Hari Kebangsaan ke-62

Feeling the joy of singing ‘Perpaduan Teras Kejayaan’ with my sisters in conjunction with the 62nd National Day of Malaysia!
Lagu yang kami nyanyikan bertajuk, ‘Perpaduan Teras Kejayaan’ (lagu tema Hari Kebangsaan 2008). Sayangi negaraku, Malaysia!

Selamat Menyambut Hari Kebangsaan Malaysia!

Jangan Hilang Rasa Cinta Kepada Negara

Berkat sikap toleransi dan hormat-menghormati, rakyat Malaysia yang terdiri daripada pelbagai kaum telah dapat hidup dengan aman dan damai sejak berzaman yang lalu di bumi yang bertuah ini.

Dahulunya rakyat Tanah Melayu dengan penuh semangat kenegaraan telah bangun membantah pembentukan Malayan Union.

Bantahan ini membawa kepada pembentukan Persekutuan Tanah Melayu, hasil daripada usaha dan pengobanan besar Raja-Raja Melayu.

Malang sekali, kini ramai di antara rakyat negara ini yang tidak lagi menghargai apa yang kita ada dan tidak lagi mempunyai semangat kenegaraan yang jitu serta perasaan taat setia terhadap negara.

Maka, sempena Hari Kebangsaan Malaysia yang ke-62, kita mesti berusaha menyemai semula perasaan cinta terhadap negara dalam erti kata yang sebenarnya.

Rentetan peristiwa yang berlaku akhir-akhir ini telah memperlihatkan bahawa kini, bukan hanya remaja yang tidak mempunyai semangat kenegaraan, tetapi ramai dalam kalangan golongan dewasa juga bersikap sedemikian dan memandang enteng nikmat keamanan yang kita kecapi selama ini.

Ini membawa kepada terhakisnya perasaan cinta terhadap negara, bilamana nilai-nilai kenegaraan diketepikan; yang dianggap penting hanyalah kejayaan material semata-mata.

Apa yang merisaukan saya ialah apabila keamanan negara dipertaruhkan akibat sikap pentingkan diri sendiri dan hilangnya sifat patriotisme serta semangat kenegaraan dalam kalangan sebahagian rakyat Malaysia.

Nilai dan identiti negara juga gagal dihayati, malah lebih buruk lagi apabila ada yang menentang dan berusaha merobohkan tiang seri negara yang menjadi pasak kepada keutuhan negara bangsa selama ini.

Pembentukan Persekutuan Malaysia adalah berpaksikan Perlembagaan Persekutuan; ini membawa maksud Perlembagaan inilah yang menjadi teras dan tunggak kepada pembentukan negara ini.

Rakyat mesti sedar bahawa Perlembagaan Persekutuan ialah tiang seri negara; penegak dan pengukuh keutuhan negara bangsa.

Ini merupakan asas kenegaraan yang mesti dihayati dan difahami oleh setiap warganegara Malaysia.

Tetapi malang sekali perkara asas ini juga tidak lagi dilihat sebagai satu perkara yang penting oleh sesetengah rakyat Malaysia; sedangkan inilah pasak yang mengukuhkan sistem negara selama ini.

Berjayakah kita memelihara keluhuran Perlembagaan jika Perlembagaan Persekutuan tidak lagi dirujuk?

Malah ramai yang tidak faham akan kepentingan Perlembagaan kepada sesebuah negara dan ada pula pihak yang memperalatkan Perlembagaan Persekutuan dengan membuat tafsiran sendiri dengan sesuka hati demi kepentingan diri sendiri.

Kealpaan inilah yang membawa kepada kekeliruan yang menyesatkan pemikiran rakyat tentang apakah sebenarnya tanggungjawab kita terhadap negara.

Ini menunjukkan betapa ramainya rakyat yang tidak mengambil kisah tentang asal usul negara kita dan mereka tidak merasa perlunya berusaha untuk memahami makna tiang seri yang membentuk negara kita, Malaysia.

Kini semakin ramai rakyat yang mempertikaian perkara yang telah jelas termaktub di dalam Perlembagaan Persekutuan, contoh yang paling ketara ialah mempertikaikan hak dan kepentingan Raja-Raja Melayu di Tanah Melayu ini.

Padahal, banyak peruntukan-peruntukan di dalam Perlembagaan Persekutuan yang memperincikan kepentingan serta kedudukan Duli Yang Maha Mulia Seri Paduka Baginda Yang di-Pertuan Agong serta Raja-Raja Melayu di dalam sistem pemerintahan negara.

Hakikatnya, Persekutuan Malaysia tidak dapat lahir tanpa pengorbanan besar Baginda Raja-Raja Melayu yang sanggup mengorbankan kuasa mutlak baginda ke atas negara masing-masing demi kesejahteraan dan kemakmuran rakyat.

Saya sering menyebut apa yang dikatakan oleh pakar Perlembagaan, Prof Dr. Shamrahayu Abdul Aziz bahawa, “Persekutuan (Malaysia) asalnya tidak mempunyai apa-apa, tiada tanah atau kekuasaan; Persekutuan terbentuk atas tanah dan kekuasaan dan kedaulatan negeri”.

Negara ini duhulunya bernama Tanah Melayu, manakala nama Malaysia pula berasal daripada dua patah perkataan Yunani (Greek) iaitu ‘Malay’ (Μαλαι) yang bermaksud Melayu dan ‘-sia’ (-σία) yang bermaksud tanah.

Maka terjemahan harfiah (literal translation) untuk Malaysia ke dalam Bahasa Melayu ialah ‘Melayu tanah’ atau lebih tepatnya ‘Tanah Melayu’; bermakna nama baharu untuk Persekutuan Tanah Melayu iaitu Malaysia tetap membawa maksud Tanah Melayu.

Inilah identiti negara bangsa, namun ianya tidak pernah menidakkan hak kaum-kaum lain yang menjadi warganegara Malaysia seperti yang telah termaktub di dalam Perkara 153 Perlembagaan Persekutuan.

Sayangnya, sejak kebelakangan ini banyak pihak seperti tidak lagi menghargai semangat toleransi dan perpaduan kaum; mereka hanya mahukan hak kebebasan bersuara, hak asasi dan bermacam-macam hak lagi tanpa memikirkan hak orang lain sedangkan hak masing-masing telah jelas tertulis di dalam Perlembagaan Persekutuan.

Ada juga yang mahu mengangkat musuh negara sebagai wira dan wira negara dimusuhi.

Hampir setiap hari kita mendengar berita pertikaian demi pertikaian, cabar-mencabar yang ada kalanya berpunca daripada perkara yang langsung tidak masuk akal tetapi dibakar menjadi seolah-olah satu masalah negara.

Persoalannya, apakah untungnya kepada seluruh rakyat jelata jika berlakunya pergaduhan kaum?

Apakah adil jika masa depan remaja seperti saya dipertaruhkan akibat sifat tamak, ego dan kealpaan mereka yang tidak tahu menghargai keamanan dan kesejahteraan negara?

Tahu gadung itu mabuk, mengapa diratah-ratah?

Masing-masing terlalu sibuk untuk mencari salah orang lain sampaikan lupa untuk muhasabah diri dan bertindak dengan bijaksana dan bukannya hanya mengikut nafsu amarah. Apakah ini budaya kita?

Sejarah negara jangan diperlekehkan kerana mereka yang buta sejarah akan kehilangan identiti diri.

Kenalilah identiti negara bangsa, kita orang beragama dan beradap, kita hidup di bumi yang bertuah, kita hidup di negara yang berdaulat, di bawah naungan Raja-Raja Melayu.

Orang Melayu dahulunya bukan hanya bertanjak tetapi juga bijak menulis tulisan Jawi; apa salahnya kita perbaiki diri kita dahulu daripada hanya lantang bersuara berbalah sesama kita?

Nenek moyang kita telah berkorban harta dan nyawa demi membina negara bangsa, janganlah gadaikan keamanan yang kita ada sekarang dan perjudikan nasib negara.

Menentang asas negara bermakna memerangi negara sendiri.

Kita bercakap tentang jasa rakyat kepada nusa dan bangsa, tetapi jarang sekali kita membincangkan tentang jasa negara kepada rakyat jelata.

Sesal dulu pendapatan, sesal kemudian tiada berguna; jangan sampai kita menjadi bagai anjing dengan bayang-bayang.

Amat mudah untuk menghancurkan negara tetapi amat perit untuk membina semula negara yang telah kita hancurkan. – UTUSAN ONLINE

Di Sebalik Hari Kebangsaan Malaysia

Pada 31 Ogos yang lalu, Malaysia telah menyambut Hari Kebangsaan atau juga dikenali sebagai Hari Kemerdekaan.

Apabila kita bercerita tentang tarikh bersejarah ini, terdapat satu perkara penting yang sering disalah ertikan oleh ramai rakyat Malaysia, iaitu British telah menjajah seluruh Tanah Melayu.

Tanah Melayu ini sebenarnya tidak pernah dijajah oleh British, yang dijajah hanyalah Melaka dan Pulau Pinang.

Hakikat ini di buktikan oleh Dokumen Pemasyhuran Kemerdekaan yang telah dibacakan oleh YTM Tunku Abdul Rahman Putra Al-Haj pada 31 Ogos 1957 di Stadium Merdeka.

Dokumen yang dimulakan dengan nama Allah SWT berserta selawat dan salam ke atas sekalian Rasul-Nya dan disudahi juga dengan nama Allah SWT ini antara lainnya menyebut:

  1. Dan bahawasanya kerana dengan perjanjian yang disebut namanya Perjanjian Tanah Melayu tahun 1957 yang diperbuat antara Duli Yang Maha Mulia Baginda Queen dengan Duli-Duli Yang Maha Mulia Raja-Raja Melayu, maka, telah dipersetujui bahawa Negeri-negeri Melayu, iaitu Johor, Pahang, Negeri Sembilan, Selangor, Kedah, Perlis, Kelantan, Terengganu, dan Perak serta negeri yang dahulunya dinamakan Negeri Selat, iaitu Melaka dan Pulau Pinang, mulai 31 hari bulan Ogos tahun 1957, hendaklah menjadi sebuah Persekutuan baharu bagi negeri-negeri yang bernama Persekutuan Tanah Melayu.
  2. Dan bahawasanya kerana telah bersetuju pula antara kedua-dua pihak dalam perjanjian tersebut, iaitu Melaka dan Pulau Pinang hendaklah daripada tarikh tersebut itu tamat daripada menjadi sebahagian daripada jajahan takluk Baginda Queen, dan Duli Yang Maha Mulia Baginda Queen tidak lagi berhak menjalankan apa-apa kedaulatan baginda ke atas kedua-dua buah negeri yang tersebut itu.

Maka, terdapat dua fakta penting yang perlu difahami daripada Dokumen Pemasyhuran Kemerdekaan iaitu “Negeri-negeri Melayu, iaitu Johor, Pahang, Negeri Sembilan,  Selangor,  Kedah,  Perlis, Kelantan, Terengganu, dan Perak serta negeri yang dahulunya dinamakan Negeri Selat, iaitu Melaka dan Pulau Pinang, mulai 31 hari bulan Ogos tahun 1957, hendaklah menjadi sebuah Persekutuan baharu bagi negeri-negeri yang bernama Persekutuan Tanah Melayudan “Melaka dan Pulau Pinang hendaklah daripada tarikh tersebut itu tamat daripada menjadi sebahagian daripada jajahan takluk Baginda Queen”.

Ini bermakna apa yang sebenarnya berlaku ialah pada tarikh bersejarah tersebut ialah:

  1. Pergabungan Negeri-negeri Melayu dan Negeri Selat membentuk sebuah negara baharu bernama Persekutuan Tanah Melayu.
  2. Tamatnya Melaka dan Pulau Pinang daripada menjadi sebahagian daripada jajahan takluk Baginda Queen.

Maka jelas, yang menjadi jajahan takluk Baginda Queen hanyalah Melaka dan Pulau Pinang dan bukannya Negeri-negeri Melayu yang lain.

Dokumen Pemasyhuran Kemerdekaan

DokumenPemasyhuranKemerdekaan

Fakta ini di persetujui oleh pakar-pakar sejarah terkenal Tanah Air kita, termasuklah Tan Sri Professor Emeritus Dr Khoo Kay Kim, yang telah berkali-kali menegaskan bahawa pihak British tidak pernah menjajah Tanah Melayu ini.

Kalaulah kita masih bertegas mahu mengatakan bahawa British telah menjajah seluruh Negeri-negeri Melayu di Tanah Melayu, maka kesemua Negeri-negeri Melayu kecuali Melaka dan Pulau Pinang secara lojiknya masih lagi berada di bawah jajahan British sehingga hari ini.

Ini ialah kerana Dokumen Pemasyhuran Kemerdekaan hanya menyebut Melaka dan Pulau Pinang sebagai negeri-negeri yang di merdekakan daripada menjadi jajahan British mulai pada mulai 31 Ogos 1957 dan tidak Negeri-negeri Melayu yang lain.

Maka di manakah dokumen yang mengishtiharkan kemerdekaan Johor, Pahang, Negeri Sembilan, Selangor, Kedah, Perlis, Kelantan, Terengganu dan Perak daripada menjadi sebahagian daripada jajahan takluk Baginda Queen kalau benar Negeri-negeri Melayu ini telah dijajah oleh British dan merdeka mulai 31 Ogos 1957?

Banyak kes-kes mahkamah seperti Mighell v. Sultan of Johore (1894) dan Duff Development Co. Ltd. v. Government of Kelantan (1924) yang membuktikan bahawa Raja-Raja Melayu kekal berdaulat dan Negeri-negeri Melayu yang beraja tidak pernah ditakluki oleh British sepanjang British berada di Tanah Melayu.

Tidak mungkin mahkamah dan kerajaan British boleh memperakui kedaulatan Raja-Raja Melayu dan Negeri-negeri Melayu jika kerajaan Melayu tersebut telah menjadi sebahagian daripada jajahan takluk Queen. 

Seperti kata Tan Sri Professor Emeritus Dr Khoo Kay Kim di dalam video di bawah, kita tidak pernah dijajah, British hanyalah pekerja iaitu penasihat, manakala Raja-Raja Melayu ketika itu masih merupakan Raja-Raja yang berkuasa mutlak ke atas jajahan takluk baginda masing-masing dan kekal berdaulat di bumi Tanah Melayu ini.

%d bloggers like this: